لغت نامه دهخدا
علی دمشقی. [ ع َ ی ِ دِ م َ ]( اِخ ) ابن آیبک بن عبداﷲ تقصادی ناصری دمشقی، ملقب به علاءالدین. ادیب و شاعر و مورخ ( 728 - 801 هَ. ق. ). او راست: 1 - تاریخ، که محتوی حوادث زمان مؤلف است. 2 - قصیده ای در مدح پیغمبر ( ص ). ( از معجم المؤلفین بنقل از هدیةالعارفین ج 1 ص 726. ایضاح المکنون ج 1 214. شذرات الذهب ج 7 ص 8. الضوءاللامع سخاوی ج 5 ص 194 ).
علی دمشقی. [ ع َ ی ِ دِ م َ ] ( اِخ ) ابن ابراهیم بن داودبن سلمان بن سلیمان عطار دمشقی شافعی، ملقّب به علأالدین و مکنّی به ابوالحسن. رجوع به علی عطار شود.
علی دمشقی. [ ع َ ی ِ دِ م َ ] ( اِخ ) ابن ابراهیم بن عباس حسینی علوی دمشقی، مکنّی به ابوالقاسم و مشهور به نسیب. رجوع به علی نسیب شود.
علی دمشقی. [ ع َ ی ِ دِ م َ ] ( اِخ ) ابن ابراهیم بن محمدبن همام بن محمدبن ابراهیم بن حسن انصاری دمشقی، مشهور به ابن شاطر و مطعم و ملقّب به علاءالدین و مکنّی به ابوالحسن. عالم هیئت. رجوع به علی ( ابن شاطر... ) شود.
علی دمشقی. [ ع َ ی ِ دِ م َ ] ( اِخ ) ابن ابی حزم قرشی دمشقی مصری شافعی مشهور به ابن نفیس و ملقّب به علاءالدین. رجوع به ابن نفیس و علی ( ابن ابی حزم... ) شود.
علی دمشقی. [ ع َ ی ِ دِ م َ ] ( اِخ ) ابن ابی مجدبن شرف بن احمد حمصی دمشقی. رجوع به علی حمصی شود.
علی دمشقی. [ ع َ ی ِ دِ م َ ] ( اِخ ) ابن احمدبن موسی بن محمد دیری جوبری دمشقی شافعی، ملقّب به علأالدین و مکنّی به ابوالحسن. رجوع به علی دیری شود.
علی دمشقی. [ ع َ ی ِ دِ م َ ] ( اِخ ) ابن اسماعیل بن موسی بن علی بن حسن بن محمد دمشقی شافعی، مشهور به ابن عمادالدین و به ابن وِس و ملقّب به علاءالدین. رجوع به علی ( ابن عمادالدین... ) شود.
علی دمشقی. [ ع َ ی ِ دِ م َ ] ( اِخ ) ابن حسن بن علی بن میمون ربعی دمشقی، مشهور به ابن ابی زروان. رجوع به علی ربعی شود.
علی دمشقی. [ ع َ ی ِ دِ م َ ] ( اِخ ) ابن حسن بن هبةاﷲبن عبداﷲبن حسین دمشقی شافعی، مشهور به ابن عساکر و ملقّب به ثقةالدین و مکنّی به ابوالقاسم. رجوع به ابن عساکر و علی ( ابن حسن... ) شود.
علی دمشقی. [ ع َ ی ِ دِ م َ ] ( اِخ ) ابن حسین بن عروه مشرقی دمشقی حنبلی، مشهور به ابن زکنون و مکنّی به ابوالحسن. رجوع به علی مشرقی شود.
علی دمشقی. [ ع َ ی ِ دِ م َ ] ( اِخ ) ابن خضربن حسن عثمانی دمشقی، مکنّی به ابوالحسن. رجوع به علی عثمانی شود.
