برشاشیدن
لغت نامه دهخدا
برشاشیدن. [ ب َ دَ ] ( مص مرکب ) شاشیدن. تر شدن. ترشح کردن: ارفض الدمع ارفضاضاً؛ برشاشیده و پریشان شد سرشک. ( منتهی الارب ). ارفض الدمع؛ سال و ترشش. ( اقرب الموارد ). شاشیدن. تر شدن. ترشح کردن. ( برهان ). ترفض؛ برشاشیده شدن و پریشان شدن. ارفضاض؛ برشاشیده و پریشان شدن سرشک و پریشان و برشاشیدن. ( منتهی الارب ). و رجوع به شاشیدن شود.
جمله سازی با برشاشیدن
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 مادر با مهربانی شروع به برشاشیدن قطرات آب گلاب بر صورت کودک خفته کرد تا در خوابی شیرین، آرامش و طراوت را به او هدیه دهد.
💡 در مراسم جشنهای بهاری، مردم با شادی شروع به برشاشیدن گلبرگهای رز بر سر مهمانان کردند تا فضای جشن را پر از عطر و زیبایی کنند.
💡 کشاورزان قدیمی برای برکت دادن به زمینهای خود، سنت برشاشیدن آب مقدس بر روی نهالهای تازه کاشته شده را در ابتدای فصل بهار اجرا میکردند.