اکفال
لغت نامه دهخدا
اکفال. [ اَ ] ( ع اِ ) ج ِ کَفَل. ( اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ) ( دهار ) ( ناظم الاطباء ). رجوع به کفل شود.
اکفال. [ اِ ] ( ع مص ) پذیرفتار گردانیدن کسی را. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). پذیرفتار گردانیدن. ( ترجمان القرآن جرجانی چ دبیرسیاقی ص 18 ). ضامن شدن کسی را. ( از اقرب الموارد ). پذیرفتاری کردن. ( دهار ). ضامن و پذیرنده تعهد کردن. ( آنندراج ). پایندانی چیزی کردن. ( المصادر زوزنی ). ضمانت و کفالت چیزی به کسی دادن. ضامن شدن برای چیزی در برابر کسی. ( یادداشت مؤلف ). || بهره کسی گردانیدن چیزی را. و قوله تعالی: فقال اکفلنیها و عزنی فی الخطاب. ( قرآن 23/38 )؛ پس گفت بهره من کن او را غلبه کرد مرا به سخنی روباروی. ( از اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ). || برای کسی مال به ضمانت گذاشتن. ( از اقرب الموارد ).
فرهنگ عمید
۱. [جمعِ کَفَل] (زیست شناسی ) = کَفَل
۲. [جمعِ کِفل] = کِفل
جمله سازی با اکفال
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در متون ادبی کلاسیک، از کلمه اکفال برای توصیف کودکان معصوم و بیگناهی استفاده میشد که با نگاهی پاک به زیباییهای دنیای اطراف خود مینگریستند.
💡 شاعر با توصیف معصومیت اکفال در اشعار خود، سعی داشت بر اهمیت حفظ پاکی و سادگی در دنیای پر از پیچیدگیهای مدرن و مادیگرایی تاکید ورزد.
💡 مراقبت از سلامت و رشد صحیح اکفال، یکی از وظایف اصلی و حیاتی هر جامعهای است که میخواهد آیندهای روشن و پر از امید داشته باشد.