لغت نامه دهخدا مستوقه. [ م ُ ت َ ق ِه ْ] ( ع ص ) فرمانبردار و مطیع. ( ناظم الاطباء ). مستیقه.( اقرب الموارد ). و رجوع به استیقاه و مستیقه شود.