قبق انداز
لغت نامه دهخدا
قبق انداز. [ ق َ ب َ ] ( نف مرکب ) تیرانداز. هدف زننده. ( آنندراج ). رجوع به قبق و قباق افکنی شود.
فرهنگ فارسی
( صفت ) کسی که قپق اندازی کند تیر انداز هدف زننده.
قبق انداز. [ ق َ ب َ ] ( نف مرکب ) تیرانداز. هدف زننده. ( آنندراج ). رجوع به قبق و قباق افکنی شود.
( صفت ) کسی که قپق اندازی کند تیر انداز هدف زننده.