لغت نامه دهخدا
قباذق. [ ق َ ذِ] ( اِخ ) ولایتی است بزرگ و پهناور در کشور روم که حدود آن کوههای طرسوس و اذنة و مصیصه است و در آن دژهائی است و از آن جمله قوة و خضره و انطیغوس و از شهرهای مشهور آن قونیه و ملقونیه است. ( معجم البلدان ). و اما آن یازده ناحیت که بر مشرق خلیج است [ از ناحیت روم ] نام وی این است: برقسیس، اُبسیق، ابطماط. سلوقیة،...قبادق... ( حدود العالم ). رجوع به قبادق و قبادوقیه و کاپادوکیه شود.
