( زهاد ثمانیة ) زهاد ثمانیة. [ زُهَْ ها دِ ث َ ی َ ] ( اِخ )در اصطلاح علمای رجال، عبارت از ربیعبن خیثم و هرم بن حیان عبدی و اویس قرنی وعامربن عبد قیس و عبداﷲبن ثوب و مسروق بن اجدع و حسن بصری و اسودبن یزید یا برید یا بربر ( علی اختلاف النسخ ) بوده و چهار تن اولی حقاً و صدقاً از زهاد اتقیاو از اصحاب حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام بوده اند. ( از ریحانة الادب ج 2 ص 137 ). رجوع به همین کتاب شود.
[ویکی شیعه] زُهّاد ثَمانیه، هشت زاهد مشهور در صدر اسلام که عبارتند از عامر بن عبد قیس، هرم بن حیان، ربیع بن حثیم، اویس قرنی، ابومسلم خولانی، مسروق بن اجدع، حسن بصری و اسود بن یزید.
فضل بن شاذان، در روایتی که در رجال کشی ذکر شده، تنها ربیع بن حثیم، هرم بن حیان، اویس قرنی و عامر بن عبد قیس را زاهد حقیقی خوانده و درباره ابومسلم خولانی، مسروق بن اجدع و حسن بصری، توصیفاتی از قبیل ریاکار، مالیات چی معاویه، و فرصت طلب به کار برده است. اویس قرنی، برترین زاهد از زهاد ثمانیه دانسته شده است.
برخی از زهاد از اصحاب امام علی(ع) بوده اند.