لغت نامه دهخدا
حزوی. [ ح ُ وا ] ( اِخ ) از دیار بنی تمیم در نجد است. ازهری آنرا از جبال دهناء شمرده است. و محمدبن ادریس بن ابی خفه گوید: نخلستانی در یمامه است نزدیک قریه بنی سدوس و در جای دیگر گوید از رملستان دهناء است. ( معجم البلدان ). و نسبت بدان حزاوی است.
