تجنیس مزیل
لغت نامه دهخدا
تجنیس مزیل. [ ت َ س ِ م ُ زَی ْ ی َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) دوم [ از نوع ششم، تجنیس بالتخلیه ] مزیل، که آن در حرف اول متغایر و در بواقی متوافق باشد، چنانکه اشارت و بشارت و دام و رام. عرب ناصح گوید:
صوفی که قول او همه رمز است و محض خیر
چون گویدت میار بیار ای پسر بیار.
میار و بیارمختلفه اولند. ( آنندراج ).
فرهنگ فارسی
دوم مزیل که آن در حرف اول متعایر و در بواقی متوافق باشد. چنانکه اشارت و بشارت و دام و رام.
جمله سازی با تجنیس مزیل
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در علم بلاغت، استفاده از تجنیس مزیل می‌تواند به گونه‌ای باشد که با ایجاد بازی‌های لفظی، ابهام را از معنای اصلی کلمات کاملاً از بین ببرد.
💡 نویسنده با به‌کارگیری هوشمندانه تجنیس مزیل در این قطعه ادبی، توانست ضمن حفظ زیبایی لفظی، معنای دقیق و شفافی را به خواننده منتقل نماید.
💡 برخی از شاعران بزرگ برای افزایش دقت معنایی در اشعار خود، از انواع تجنیس از جمله تجنیس مزیل برای رفع هرگونه سردرگمی در مخاطب استفاده می‌کردند.
