ایتمان
لغت نامه دهخدا
ایتمان. [ ت ِ ] ( ع مص ) ائتمان. اعتماد کردن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). امین داشتن. ( المصادر زوزنی ). || به بیم و ترس گردانیدن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). || مشورت کردن. ( ترجمان القرآن ترتیب عادل بن علی ص 24 ).
فرهنگ معین
(اِ تِ ) [ ع. ائتمان ] (مص م. ) استوار داشتن، امین کردن.
فرهنگ فارسی
(مصدر ) استوار داشتن امین کردن.
ویکی واژه
ائتمان
استوار داشتن، امین کردن.