انباس

انباس. [ اِم ْ ] ( ع مص ) خاموش شدن از خواری: انبس؛ سکت ذلاً. ( از اقرب الموارد ). || شتاب کردن: انبس؛ اسرع، و از آنست قول قائل به ام سنبس در خواب: «اذا ولدت ِ سنبساً فانبسی ». ( از تاج العروس از ذیل اقرب الموارد ).