لغت نامه دهخدا
چغلی کردن. [ چ ُ غ ُ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) گناه نهفته کسی را به آنکس که جزا تواند داد بقصد ایذاء گفتن.غَمز. در تداول کودکان و نوآموزان، کار بد کسی را به معلم یا بزرگی گفتن تا بدکار را تنبیه کند. خطای همبازی یا همشاگردی یا همکار را نزد بزرگتران فاش ساختن. و رجوع به چغل و چغل خور و چغل خوری و چغلی شود.