نگونسر
لغت نامه دهخدا
نگونسر. [ ن ِ س َ ] ( ص مرکب ) نگونسار. سرنگون. در تمام معانی رجوع به نگونسار شود:
این رایت نگونسر و رخش بریده دم
بر غافلان هفت خطرگه برآورید.خاقانی.جرمی نکرده حلقه گوشش نگونسر است
آویخته به سایه مشکین کمند او.خاقانی.
فرهنگ فارسی
( صفت ) نگون سار: آید سوی بحرتیره و شور چون غواصان نگون سر وعور. ( تحفه العراقین )
جمله سازی با نگونسر
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 آن سخنرانی که با جملات نگونسر و بیپایه و اساس همراه بود، هیچ تأثیر مثبتی بر مخاطبان نداشت و باعث سردرگمی بیشتر آنها شد.
💡 او همیشه با رفتارهای نگونسر خود در جمع، توجه همه را جلب میکرد، اما این توجه بیشتر ناشی از تمسخر دیگران بود تا تحسین.
💡 در آن نوشتههای پراکنده و نگونسر، هیچ ساختار منطقی یا پیوند معنایی که خواننده را با موضوع اصلی همراه کند، دیده نمیشد.