لغت نامه دهخدا
نانکن. [ ک َ ] ( اِخ ) نانکین. یکی از شهرهای چین است در کنار رودیانگ تسه کیانگ و مرکز کیانگ سو. جمعیت آن 1020000 نفر است. صنایع آن عبارت است از بافندگی و تهیه موادشیمیایی. «برج چینی » معروف که 165 گز ارتفاع دارد ودر قرن هفتم ق.م. ساخته شده در این شهر واقع است.