مکتظ
مترادفها
شلوغ، پر، متراکم
متضادها
خلوت، خالی
لغت نامه دهخدا
مکتظ. [ م ُ ت َظظ ] ( ع ص ) رنجور از امتلای طعام و پرشدگی شکم. ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). || وادی پرشده از سیل. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به اکتظاظ شود.