لغت نامه دهخدا
( مهتزة ) مهتزة. [ م ُ ت َزْ زَ ] ( ع ص ) تأنیث مهتز. جنبنده و لرزنده و از جانبی به جانبی حرکت کننده.
مهتزه. [ م ُ ت َزْ زَ / زِ ] ( از ع، ص ) مهتزة.
- آلات مهتزه؛ آلات موسیقی و آن بر دو نوع است: ذوات الاوتار مانند عود، چنگ، نزهت، قانون، رباب، طنبور، و غیر ذوات الاوتار مانند عنقا و اوانی مهتزه. ( از یادداشت مؤلف ).
