لغت نامه دهخدا
مستوهب. [ م ُ ت َ هَِ ] ( ع ص ) بخشیدن خواهنده. ( از منتهی الارب ). درخواست کننده هبه. ( از اقرب الموارد ). و رجوع به استیهاب شود.
مستوهب. [ م ُ ت َ هَِ ] ( ع ص ) بخشیدن خواهنده. ( از منتهی الارب ). درخواست کننده هبه. ( از اقرب الموارد ). و رجوع به استیهاب شود.