مستوحل

لغت نامه دهخدا

مستوحل. [ م ُ ت َ ح ِ ] ( ع ص ) جای گِلناک. ( از منتهی الارب ). جایی که وَحل و گِل و لجن در آنجا پدید آمده باشد. ( از اقرب الموارد ). و رجوع به استیحال شود.