لغت نامه دهخدا
مستفحل. [ م ُ ت َ ح ِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استفحال. کاری که بزرگ و سخت شده باشد. ( از اقرب الموارد ). رجوع به استفحال شود.
مستفحل. [ م ُ ت َ ح ِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استفحال. کاری که بزرگ و سخت شده باشد. ( از اقرب الموارد ). رجوع به استفحال شود.