لغت نامه دهخدا
مستغدر. [ م ُ ت َ دِ ]( ع ص ) جای آبگیرناک. ( منتهی الارب ). جایی که در آن غدیرها باشد. ( اقرب الموارد ). رجوع به استغدار شود.
مستغدر. [ م ُ ت َ دِ ]( ع ص ) جای آبگیرناک. ( منتهی الارب ). جایی که در آن غدیرها باشد. ( اقرب الموارد ). رجوع به استغدار شود.