لغت نامه دهخدا
مستشر. [ م ُ ت َ ش ِرر ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استشرار. آنکه دارای گله ای بزرگ از شتران باشد. ( اقرب الموارد ). رجوع به استشرار شود.
مستشر. [ م ُ ت َ ش ِرر ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استشرار. آنکه دارای گله ای بزرگ از شتران باشد. ( اقرب الموارد ). رجوع به استشرار شود.