لغت نامه دهخدا
مستحشف. [ م ُ ت َ ش ِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از مصدر استحشاف: انف مستحشف؛ بینی که نرمه آن نجنبد. ( یادداشت مرحوم دهخدا ). رجوع به استحشاف شود.
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟