لغت نامه دهخدا
مزاعم. [ م َ ع ِ ] ( ع اِ ) خصومت و منازعت. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). یقال هذا أمر فیه مزاعم. || هر امر مشکوک که طرف وثوق و اعتماد نباشد. یقال فی قول فلان مزاعم. ( ناظم الاطباء ).
مزاعم. [ م ُ ع ِ ] ( ع ص ) شاهد. رجوع به مزاعمت شود.
