لغت نامه دهخدا
مرتکض. [ م ُ ت َ ک َ ] ( ع اِ ) مرتکض الماء؛ جای بسیاری آب. ( آنندراج ) ( منتهی الارب ) ( از متن اللغة ). حوض.تالاب. جائی که آب بسیاری جمع باشد. ( ناظم الاطباء ).
مرتکض. [ م ُ ت َ ک ِ ] ( ع ص ) مضطرب در کاری. ( از متن اللغة ). مضطرب و پریشان. ( ناظم الاطباء ). نعت فاعلی است از ارتکاض. رجوع به ارتکاض شود.
