لغت نامه دهخدا
مذرف. [ م ُ ذَرْ رِ ] ( ع ص ) اشک ریزنده.( ناظم الاطباء ) ( متن اللغة ) ( اقرب الموارد ). نعت فاعلی است از تذریف. رجوع به تذریف شود. || فزون آینده بر صد. ( آنندراج ). زائد بر صد. ( ناظم الاطباء ): ذرفت علی الماءة؛ زاد و منه: ها انا الاَّن قد ذَرَّفْت ُ علی الخمسین. ( اقرب الموارد ). رجوع به تذریف شود.
مذرف. [ م َ رَ ] ( ع اِ ) واحد مذارف است به معنی مدامع. ( از اقرب الموارد ). رجوع به مذارف شود.
