محجول
لغت نامه دهخدا
محجول. [م َ ] ( ع ص ) حایل شده. ( ناظم الاطباء ). || محجل: فرس محجول؛ اسبی که تحجیل دارد و در دست و پای وی سپیدی باشد. ( از منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ).
جمله سازی با محجول
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 بسیاری از حقایق تاریخی در طول سالیان متمادی در دل اساطیر قدیمی محجول ماندهاند و تا زمانی که با یافتههای جدید اثبات نشوند، به عنوان حقیقت پذیرفته نمیشوند.
💡 هویت واقعی آن دانشمند بزرگ در میان انبوه نوشتههای قدیمی و کتابخانههای فراموششده محجول بود تا اینکه محققان جدید با استفاده از روشهای نوین او را شناسایی کردند.
💡 در این نقاشی انتزاعی، برخی از جزئیات و اشکال به گونهای طراحی شدهاند که به شکلی محجول و مرموز در پسزمینه تصویر قرار گرفتهاند تا کنجکاوی بیننده را برانگیزند.