لغت نامه دهخدا
محبوک. [ م َ ] ( ع ص ) اسب استواراندام. || بعیر محبوک؛ اشتر استوارخلقت. || ثوب محبوک؛ ثوب حبیک؛ جامه نیکوبافته. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).
محبوک. [ م َ ] ( ع ص ) اسب استواراندام. || بعیر محبوک؛ اشتر استوارخلقت. || ثوب محبوک؛ ثوب حبیک؛ جامه نیکوبافته. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).