متحیف
لغت نامه دهخدا
متحیف. [ م ُ ت َ ح َی ْ ی ِ ] ( ع ص ) آن که کم کند چیزی از کرانه. ( آنندراج ). کسی که می تراشد و کم می کند چیزی را از کرانه وی. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به تحیف شود.
متحیف. [ م ُ ت َ ح َی ْ ی ِ ] ( ع ص ) آن که کم کند چیزی از کرانه. ( آنندراج ). کسی که می تراشد و کم می کند چیزی را از کرانه وی. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به تحیف شود.