لغت نامه دهخدا
مال ستان. [ س ِ ] ( نف مرکب ) مال ستاننده. آنکه مال از دیگران گیرد. زر و سیم گیرنده از دیگران. خراج ستان. ضبط کننده دارایی و خواسته کسان:
مر حاشیه شاه جهان را و حشم را
هم مال دهنده ست و هم مال ستان است.منوچهری ( دیوان چ دبیرسیاقی چ 1 ص 9 ).
