لغت نامه دهخدا
قندره. [ ق ُ دِ رَ ] ( اِ ) ارسی. کفش که ساق آن کوتاه تر از نیم چکمه است. ظاهراً ترکی است.
- قندره دوز؛ کفاش.
- قندره دوزی؛ شغل قندره دوز.
- || دکان قندره دوز.
قندره. [ ق ُ دِ رَ ] ( اِ ) ارسی. کفش که ساق آن کوتاه تر از نیم چکمه است. ظاهراً ترکی است.
- قندره دوز؛ کفاش.
- قندره دوزی؛ شغل قندره دوز.
- || دکان قندره دوز.
ارسی کفش که ساقه آن کوتاه تر از نیم چکمه است. کفاش.