لغت نامه دهخدا
فاخیده. [ دَ / دِ ] ( ن مف ) واخیده. ( ناظم الاطباء ). برکنده. || حلاجی شده. || گردآورده. رجوع به فاخیدن شود.
فاخیده. [ دَ / دِ ] ( ن مف ) واخیده. ( ناظم الاطباء ). برکنده. || حلاجی شده. || گردآورده. رجوع به فاخیدن شود.
۱. ازهم جداشده.
۲. پنبۀ حلاجی شده.