دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] عبدالله بن عمر بامخرمه (۹۰۷-۹۷۲ق /۱۵۰۱- ۱۵۶۵م )، فقیه و هیأت شناس و از افراد مشهور خاندان بامخرمه بود.
وی در شحر به دنیا آمد، و نزد پدر و عمویش، طیب و قاضی عبدالله باسرومی دانش آموخت و برای تکمیل دانش خود به شهرهای زبید، عدن، تعز و جاهای دیگر سفرها کرد. عبدالله به زودی در علوم مختلف از جمله هیأت و به ویژه فقه، صاحب نظر گردید، به گونه ای که عمویش عبدالله طیب هرگز خود را در حل مشکلات و مسائل پیچیده همتای او نمی دید و حتی او را «شافعی صغیر» می خواندند.
مناصب مختلف
وی در ۹۴۳ق مسئولیت قضای شحر را پذیرفت، اما کرسی استادی را بر منصب قضای شحر ترجیح داد و به عدن بازگشت و تا پایان عمر همان جا ماند و ضمن تصدی منصب افتاء، نظارت بر امور اوقاف و تدریس در مدرسه های طاهریه، منصوریه و فرحاتیه را برعهده داشت.
آثار
عبدالله نه تنها در فقه و هیأت، که در تاریخ نیز صاحب نظر بود و آثار بسیاری در همین زمینه ها به رشته تحریر درآورده است. اشعاری که از وی برجای مانده، بیشتر مدح پیامبر (صلّی الله علیه و آله)، دانشمندان، امیران به ویژه سلطان بدر کثیری و سلطان سند بن محمد وداد است. سقاف برخی از آن ها، و عیدروس، به ویژه دوبیتی هایی از وی را آورده است. آثار: فهرست بخشی از آثار خطی او چنین است: ۱. رسالة فی العمل بالربع المجیب، موجود در کتاب خانه آل البار در یمن. ۲. شرح الرحبیة فی الفرائض، که نسخه ای از آن در کتاب خانه دانشگاه ملک سعود موجود است ۳. الفتاوی، موجود در کتاب خانه آل یحیی در تریم. ۴. الفتاوی العدنیة یا الفتاوی الهجرانیة. ۵. اللمعة فی علم الفلک، موجود در خزانه رباط به شماره ۳۰۲۳. ۶. مسائل ملقطة. ۷. مشکاةالمصباح لشرح العدة و السلاح، که نسخه های متعددی از آن در برخی کتاب خانه ها موجود است. ۸. نبذة فی علم الفلک. نسخه ای عکسی از آن در کتاب خانه الکاف در سیوون نگهداری می شود.