طراء

طراء. [ طَ ] ( ع مص ) طراءَة. تر و تازه گردیدن تره. یقال: طراءالبقل. خلاف ذوی. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).
طراء. [ طُْر را ] ( ع ص، اِ ) ج ِ طاری.
طرٔاء. [ طُ رَ ]( ع ص، اِ ) ج ِ طاری ٔ. درآیندگان. ناگاه درآیندگان.