فرهنگ معین
(ضَ فُ لْ. بُ یِ ) [ ع. ضعیف - البنیة ] (ص. ) دارای بنیة ضعیف، بی حال و ناتوان، فاقد قوت.
(ضَ فُ لْ. بُ یِ ) [ ع. ضعیف - البنیة ] (ص. ) دارای بنیة ضعیف، بی حال و ناتوان، فاقد قوت.
آن که بنیه اش ضعیف است، سست بنیه، ناتوان.
آنکه بنیه ای ضعیف دارد ناتوان مقابل قوی البنیه و.
ضعیف - البنیة
دارای بنیة ضعیف، بی حال و ناتوان، فاقد قوت.