صفت رخاوت

[ویکی فقه] صفت رخاوت به جریان داشتن صوت در خلال تلفظ حرف اطلاق می شود و یکی از صفات اصلی حروف می باشد.
«رخاوت یا رخوت» ضد شدت و در لغت به معنای نرمی و سستی، و در تجوید عبارت است از جریان صوت یا هوا در خلال تلفظ حرف.
نسبت صفت رخاوت به صفت شدت
صفت رخاوت در مقابل صفت شدت، از صفات اصلی یا متضاد حروف به شمار می آید.
عناوین مرتبط
...