لغت نامه دهخدا
شماطه دار. [ ش َم ْ ما طَ / طِ ] ( نف مرکب ) ( از: شماطه از کلمه روسی شومت بمعنی صدا کردن، صدا دادن + دار، مخفف دارنده، علامت صفت فاعلی ) و منظور ساعتی است زنگدار که در مواقع معین که خواهند زنگ آن بصدا درآید و اعلام وقت کند یا موجب بیدار شدن خفته شود. شماطه در عربی بدین معنی مستعمل نیست. ( از فرهنگ فارسی معین ). رجوع به شماطه شود.
