شرط توصلی عبادت

[ویکی فقه] شرط توصلی عبادت، امر لازم برای تحقق عبادت، امّا بی نیاز از قصد قربت است.
شرط توصلی عبادت، مقابل شرط عبادی عبادت بوده و به شرطی گفته می شود که در انجام آن قصد قربت لازم نیست، مثل: پاک کردن بدن یا لباس از نجاست ظاهری قبل از نماز، که شرط صحت نماز بوده و سقوط امر آن نیازی به قصد قربت ندارد.