لغت نامه دهخدا
شاخچه بستن. [ چ َ / چ ِ ب َ ت َ ] ( مص مرکب ) تهمت و افترا. ( آنندراج ). کنایه از تهمت بستن. ( فرهنگ نظام ):
هزار شاخچه بر خویش بسته ام طالب
اگر بغیر در افتم ببین چها بندم.طالب آملی ( از آنندراج ).
شاخچه بستن. [ چ َ / چ ِ ب َ ت َ ] ( مص مرکب ) تهمت و افترا. ( آنندراج ). کنایه از تهمت بستن. ( فرهنگ نظام ):
هزار شاخچه بر خویش بسته ام طالب
اگر بغیر در افتم ببین چها بندم.طالب آملی ( از آنندراج ).
(خْ چِ. بَ تَ ) (مص ل. ) تهمت زدن.
تهمت زدن.