سربجیب
لغت نامه دهخدا
سربجیب. [ س َب ِ ج َ / ج ِ ] ( ص مرکب ) متأمل و متفکر. ( آنندراج ). در آغوش سر فروبرده. در حالت تفکر. ( ناظم الاطباء ).
فرهنگ فارسی
متامل و متفکر در آغوش سر فرو برده در حالت تفکر
سربجیب. [ س َب ِ ج َ / ج ِ ] ( ص مرکب ) متأمل و متفکر. ( آنندراج ). در آغوش سر فروبرده. در حالت تفکر. ( ناظم الاطباء ).
متامل و متفکر در آغوش سر فرو برده در حالت تفکر