لغت نامه دهخدا
( ربیعةبن خوط ) ربیعةبن خوط. [ رَ ع َ ت ِ ن ِ خ َ ] ( اِخ ) ابن رئاب الاسیربن حجوان بن فقعس بن طریف بن عمروبن قیس بن حارث بن ثعلبةبن دودان بن اسدبن خزیمة اسدی فقعی، مکنی به ابوالمهوش بنابه نوشته مرزبانی ازشاعران مخضرمی بود. رجوع به الاصابة ج 1 قسم 3 شود.