ربذات

لغت نامه دهخدا

ربذات. [ رَ ب ِ ] ( ع اِ ) ج ِ رَبِذة. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). رجوع به ربذة شود.
- ذوربذات؛ مرد بسیار غلطگوی. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ).