لغت نامه دهخدا
خنشلیل. [ خ َ ش َ ] ( ع ص، اِ ) شتر تیزرو و ستبر و سخت و درگذرنده. ( منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ).
خنشلیل. [ خ َ ش َ ] ( اِخ ) ابوالحسن احمد. یکی از عالمان همزمان ابن الندیم است. ابن الندیم گوید: او دوست من بوده و بارها بمن فهماند که او را صناعت اکسیر درست شده است، لکن من آثار این دعوی را در او ندیدم، چه او همیشه فقیر و بدبخت بوده و او راست: «کتاب شرح نکت الرموز» و «کتاب الشمس » و «کتاب القمر» و «کتاب مسعف الفقراء» و «کتاب الاعمال علی رأس الکور». ( از الفهرست ابن الندیم ).
