حفرۀ حلق

{pharyngeal cavity} [زبان شناسی] محفظه ای در مجرای آوایی که از پایین به حنجره و از بالا به انشعاب حفرۀ خیشوم و حفرۀ دهان محدود می شود و در تولید آواهای حلقی نقش دارد متـ. حلق