لغت نامه دهخدا
حایکون. [ ی ِ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ حایک ( در حالت رفعی ). بافندگان. جولاهگان. || دروغ بافان: طاهر گفت صدق ابویعقوب و کذب الحایکون و بدان آن خواست که کسی که چیزی نداند و اندرآن سخن گوید او جولاهه باشد. ( تاریخ سیستان ص 276 ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟