لغت نامه دهخدا
تکحیب. [ت َ ] ( ع مص ) غوره برآوردن رز. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). یقال: کحب الکرم اذا ظهر کحبه او کثر حبه. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء )؛ برآمدغوره آن رز و بسیار شد دانه آن. ( ناظم الاطباء ).
تکحیب. [ت َ ] ( ع مص ) غوره برآوردن رز. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). یقال: کحب الکرم اذا ظهر کحبه او کثر حبه. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء )؛ برآمدغوره آن رز و بسیار شد دانه آن. ( ناظم الاطباء ).