لغت نامه دهخدا
تأزیر. [ ت َءْ ]( ع مص ) ازار پوشانیدن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). کسی را ازار بربستن. ( تاج المصادر بیهقی ). پوشاندن. ( از اقرب الموارد ) ( از قطر المحیط ). || قوی ساختن. گویند: «فلان ازرّ حیطان الدار»؛یعنی پائین دیوارهای خانه را کهگل کرد و مستحکم گردانید. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). تقویت کردن چیزی را. ( از اقرب الموارد ) ( از قطر المحیط ).
