بیونج
لغت نامه دهخدا
بیونج. [ وَ ] ( اِخ ) از محالات بلوک محال هفتگانه ولایات خمسه فارس. حد شمالی قصبه فرک، جنوب و غربی لارستان و شرقی طارم. ( از فارسنامه ناصری ).
بیونج. [ وَ ] ( اِخ ) از محالات بلوک محال هفتگانه ولایات خمسه فارس. حد شمالی قصبه فرک، جنوب و غربی لارستان و شرقی طارم. ( از فارسنامه ناصری ).