بخشاییدن
متضادها
دریغ کردن
لغت نامه دهخدا
بخشاییدن. [ ب َ دَ ] ( مص ) رحم کردن. جوانمردی کردن. تفضل کردن. ( ناظم الاطباء ). رحمت آوردن. رحم کردن. ترحم کردن. عفو کردن. ( از یادداشتهای مؤلف ):
ببخشای بر نوجوانی من
بدین بازوی خسروانی من.فردوسی.ز مردی ببخشای بر جان خویش
که هرگزْت ناید چنین کار پیش.فردوسی.همی بگسلد زآرزو جان اوی
ببخشای بر چشم گریان اوی.فردوسی.مرا نیست این خرم آن را که هست
ببخشای بر مردم تنگدست.فردوسی.بر همه گیتی او را بگمار
وانگهی بر همه گیتی بخشای.فرخی.ببخشایی تو طوطی را از آن کو می سخن گوید
تو گر نیکو سخن گویی ترا ایزد نبخشاید؟ناصرخسرو.نه از حشمت محتشمان باک دارد نه بر ضعیفی بیچارگان ببخشاید. ( از قصص الانبیاء ص 243 ).
که دوستدار من از من گرفت بیزاری
بلی و دشمن برمن همی ببخشاید.مسعودسعد.ولی را گر عطا باید عدو را گر خطا افتد
خدا و خلق داند کان ببخشد وین ببخشاید.سیدحسن غزنوی.به ولی و عدو عطا و خطا
هم ببخشی و هم ببخشایی.سیدحسن غزنوی.که شاها بیش ازینم رنج منمای
بزرگی کن بخردان بر ببخشای.نظامی.ببخشایش جانور کن بسیچ
بناجانور بر مبخشای هیچ.نظامی.هر که بر خویشتن نبخشاید
گر نبخشد کسی برو شاید.سعدی ( گلستان ).آنکه جان بخشید و روزی داد و چندین لطف کرد
هم ببخشاید چو مشتی استخوان بیند رمیم.سعدی ( طیبات ).پدر گفت ای پسر ترا در این نوبت فلک یاری کرد... که صاحبدولتی در تو رسید و بر تو ببخشایید. ( گلستان ).
ای بارخدای عالم آرای
بر بنده پیر خود ببخشای.سعدی ( گلستان ).اگربر من نبخشایی پشیمانی خوری آخر
بخاطر دار این معنی که در خدمت کجا گفتیم.حافظ.ایا پر لعل کرده جام زرین
ببخشا بر کسی کش زر نباشد.حافظ.بر سستی و پیریم ببخشای
بر عجز و فقیریم ببخشای.جامی. || عفو کردن. درگذشتن. درگذشتن از گناه:
مگر شاه با مهر پیش آیدش
ببخشد گناه و ببخشایدش.( گرشاسب نامه ).
فرهنگ عمید
= بخشودن
فرهنگ فارسی
( مصدر ) ( بخشایید بخشاید خواهد بخشایید ببخشا ( ی ) بخشاینده بخشاییده ).
ویکی واژه
ایرانی باستان پارسی پهلوی:ماده ماضی abaxŝid جعلی است از ماده مضارع abaxŝ با پسوند جعلی ساز id < ایرانی باستان: apa-xŝād-a.
کنش بخشودن و عفو کردن ببخشاي كانان كه مرد حقند/خريدار دكان بي رونقند. «سعدی»
جمله سازی با بخشاییدن
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 بادهای خزان با شدتی زیاد شروع به بخشاییدن برگهای زرد و خشک درختان کردند و آنها را به هر سوی جنگل پراکنده ساختند.
💡 معلم با مهربانی و محبت فراوان، سعی داشت تا دانشی ارزشمند را در ذهن دانشآموزان بخشایید و آنها را به مسیر درست هدایت کند.
💡 او تلاش کرد تا با سخنان امیدبخش خود، شعلههای خوشبینی را در دلهای ناامید بخشایید و دوباره به زندگی معنای تازهای ببخشد.