ایه 76 مومنون

[ویکی اهل البیت] آیه 76 مومنون. «وَلَقَدْ أَخَذْنَاهُم بِالْعَذَابِ فَمَا اسْتَکَانُوا لِرَبِّهِمْ وَمَا یَتَضَرَّعُونَ».
به عذاب گرفتارشان کردیم پس در مقابل پروردگارشان نه فروتنی کردند و نه تضرع.
ابن ایاز الحنفی که یکی از اسرای جنگ بدست مسلمین بود. وقتی که نزد پیامبر آمد، رسول خدا صلی الله علیه و آله دستور داد او را رها کنند. ابن ایاز از اثر این محبت، اسلام اختیار کرد و مسلمان شد و به مکه رفت و سپس برگشت و بین اهل مکه و میره از یمامه حائل شد و راه را بر آن ها بست به قسمی که قریش به گرسنگی افتاده و با مخلوطی از خون و پشم شتر تغذیه می نمودند.
ابوسفیان از این رفتار به ستوه آمد و نزد رسول خدا صلی الله علیه و آله رفت و گفت: یا محمد، مگر تو خود را پیامبر و رحمة للعالمین نمی دانی؟ پیامبر فرمود: چرا می دانم. گفت: پس چرا به روی پدران شمشیر می کشی و پسران را در گرسنگی و قحطی نگاه می داری سپس این آیه نازل گردید.
ابن عباس گوید: ابوسفیان نزد پیامبر آمد و گفت: تو را به خدای تو و خویشاوندان تو سوگند می دهم که از ما صرفنظر کنی زیرا اکنون ما از اثر گرسنگی زیاد به خوردن علهز (مخلوطی از خون و پشم شتر) می پردازیم سپس این آیه نازل شد.