معنی انتعاص | لغت یاب

لغت نامه دهخدا

انتعاص. [ اِ ت ِ ] ( ع مص ) خشم گرفتن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). خشمگین شدن. ( از اقرب الموارد ). || دروا شدن افتاده. || گرانبار رفتن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ).